Tag: chemioterapia uzupełniająca

W wykładzie przedstawiono rolę wskaźników molekularnych w leczeniu raka jelita grubego, a także wyniki badań klinicznych, których celem była ocena ich przydatności w praktyce klinicznej. Pomimo bardzo dużej ilości badań, wciąż wiemy zbyt mało na ich temat, a koniecznością wydaje się uwzględnianie tego rodzaju badań już na bardzo wczesnych etapach projektowania protokołów badawczych.

Testy molekularne mogą w przyszłości stanowić bardzo precyzyjne narzędzie w diagnostyce i leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca. Celem wykładu było przedstawienie roli testów molekularnych we wczesnej diagnostyce raka płuca, ich przydatności do wyodrębnienia chorych mogących odnieść korzyść z chemioterapii uzupełniającej oraz znaczeniu w doborze najskuteczniejszej terapii dla chorego.

Rak jelita grubego to najczęstszy pod względem zachorowalności nowotwór złośliwy w krajach europejskich. W wykładzie autor przedstawia dane epidemiologiczne, zalecenia diagnostyczne oraz klasyfikację zaawansowania klinicznego tego nowotworu. Zwraca również uwagę na potwierdzenie korzyści z zastosowania chemioterapii uzupełniającej w grupie chorych w III stopniu zaawansowania nowotworu.

W wykładzie autor przedstawia nowe możliwości terapeutyczne w chemioterapii uzupełniającej chorych na raka okrężnicy w III stopniu zaawansowania. Szczegółowo omawia wyniki badania XELOX, które wiąże się z poprawą wskaźników DFS oraz RFS w tej grupie chorych.

W wykładzie omówiono  wyniki leczenia chorych na raka jelita grubego z zastosowaniem schematu XELOX. W drugiej części prezentacji przedstawiono informacje charakteryzujące ten schemat leczenia w oparciu o pytania interaktywne.

W wykładzie przedstawiono przypadek kliniczny młodej chorej z potrójnie ujemnym rakiem piersi. Autorka na jego przykładzie omawia nowe wskazania do zastosowania docetakselu w schemacie TAC dla chorych z cechą N0 ze szczególnie złymi czynnikami rokowniczymi.

Molekularne testy rokownicze w raku płuca mają za zadanie wyodrębnić grupę chorych niskiego i wysokiego ryzyka rozwoju przerzutów odległych oraz wskazać grupę chorych, która odniesie korzyści z pooperacyjnej chemioterapii. W wykładzie przedstawiono wyniki badań profilu ekspresji trzech mikroRNA we wczesnym płaskonabłonkowym raku płuca, które wykazują związek z ryzykiem odległego nawrotu raka w tej grupie chorych.

Celem wykładu było przedstawienie postępów w terapii raka jelita grubego. Autor w ciekawy i przejrzysty sposób omówił leczenie uzupełniające raka okrężnicy, postępy w chemioterapii raka jelita grubego, leki ukierunkowane molekularnie, a także rolę chirurgii w leczeniu tych chorych. W podsumowaniu przedstawiono całościowy algorytm leczenia chorych na zaawansowanego raka jelita grubego.

Pomimo postępu wiedzy w dziedzinie biologii molekularnej nadal nie dysponujemy dobrymi markerami predykcyjnymi przydatnymi w wyborze schematu chemioterapii w niedrobnokomórkowym raku płuca. Celem wykładu było przedstawienie aktualnych możliwości prognozowania w chemioterapii NDRP.