Tag: lenalidomid

Zespoły mielodysplastyczne (MDS, myelodysplastic syndrome) to szpikowe hemocytopatie klonalne o heterogennym spektrum obrazu klinicznego. Głównymi problemami klinicznymi w tych zaburzeniach są współwystępujące zespoły chorobowe spowodowane cytopeniami we krwi obwodowej oraz ryzyko transformacji MDS w ostrą białaczkę szpikową...

Przeżycie całkowite jest najbardziej pożądanym parametrem oceny skuteczności leczenia, jednak przez długie lata w niewielu badaniach klinicznych dotyczących chorych na chłoniaki wykazano znaczącą klinicznie i istotną statystycznie poprawę przeżycia. W przypadku chłoniaków agresywnych (DLBCL, diffuse large B-cell lymphoma) modyfikacje standardowego programu CHOP — zwiększanie liczby leków i częstotliwości dawkowania — nie wydłużały życia chorych, chociaż zwiększały toksyczność leczenia...

Szpiczak plazmocytowy jest chorobą przebiegającą wieloetapowo, która cechuje się rozrostem monoklonalnych plazmocytów. Ostatnie dekady okazały się przełomowe w leczeniu szpiczaka pod względem stosowania nowych leków i schematów terapeutycznych istotnie wydłużających przeżycie chorych na tę nieuleczalną chorobę. Pierwszym lekiem z grupy leków immunomodulujących wykazującym skuteczność w leczeniu pacjentów ze szpiczakiem był talidomid...

Wprowadzenie do terapii szpiczaka plazmocytowego (PCM) nowych aktywnych leków należących do klas leków immunomodulujących i inhibitorów proteasomu przyczyniło się do znacznego wzrostu odsetka i jakości uzyskiwanych odpowiedzi oraz, co najważniejsze, wydłużenia czasu życia pacjentów. Jednak, mimo istotnej poprawy rokowania, PCM pozostaje chorobą nawrotową i nieuleczalną...

Autologiczne przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych (auto-HSCT) nadal jest standardową metodą w leczeniu I linii u chorych na szpiczaka plazmocytowego (PCM) w wieku poniżej 65 lat. Nowe leki, takie jak talidomid, lenalidomid i bortezomib, stosuje się na wszystkich etapach terapii, w tym w okresach: indukcji, kondycjonowania, konsolidacji i podtrzymywania...

W pracy przedstawiono przypadek 63-letniej chorej z drugim nawrotem szpiczaka plazmocytowego po wcześniejszym leczeniu cyklofosfamidem, talidomidem i deksametazonem w połączeniu z wysokodawkowaną chemioterapią wspomaganą przeszczepieniem krwiotwórczych komórek macierzystych, a następnie po leczeniu bortezomibem z deksametazonem w okresie pierwszej wznowy choroby...

Celami leczenia podtrzymującego, czyli długoterminowej terapii stosowanej po osiągnięciu odpowiedzi na leczenie indukujące i konsolidujące remisję, są kontrola nad chorobą resztkową i przedłużenie czasu trwania odpowiedzi. Od ponad 30 lat są prowadzone badania kliniczne nad leczeniem podtrzymującym u chorych na szpiczaka plazmocytowego (PCM). Jednak dopiero zastosowanie w leczeniu podtrzymującym leków immunomodulujących i inhibitorów proteasomu sprawiło, że strategia ta zaczyna przynosić obiecujące rezultaty u pacjentów z PCM...