Tag: nagła śmierć sercowa

Śmiertelność wśród pacjentów dializowanych jest niezmiernie wysoka, jej roczny wskaźnik w tej grupie chorych szacuje się w przybliżeniu na 23%. Nagła śmierć sercowa stanowi najczęstszą przyczynę zgonu pacjentów dializowanych i odpowiada za około 60% zgonów wynikających z przyczyn sercowych oraz 25% zgonów ze wszystkich przyczyn...

Zespół wydłużonego QT (LQTS, long QT syndrome) jest stanem klinicznym o niejednorodnej etiologii. Charakteryzuje się wydłużeniem odstępu QT w elektrokardiogramie, złośliwymi arytmiami komorowymi, napadowymi objawami zespołu MAS oraz dużym ryzykiem nagłego zgonu sercowego (SCD, sudden cardiac death)...

Zespół Brugadów to rzadka, uwarunkowana genetycznie choroba dziedziczona w sposób autosomalny dominujący. Charakteryzuje się stałym lub okresowym występowaniem zmian w EKG oraz skłonnością do komorowych zaburzeń rytmu...

Choroby układu sercowo-naczyniowego są przyczyną około 50–60% zgonów pacjentów dializowanych. Nagła śmierć sercowa (SCD) odpowiada za niemal połowę przypadków śmierci wynikającej z chorób serca, a zatem stanowi główną przyczynę śmierci w populacji chorych dializowanych...

Zapobieganie nagłej śmierci sercowej (SCD) stanowi poważne wyzwanie współczesnej kardiologii. Dzięki postępowi elektroterapii, dysponujemy wszczepialnymi urządzeniami — kardiowerterami-defibrylatorami serca (ICD), których skuteczność w prewencji pierwotnej i wtórnej SCD została wielokrotnie udowodniona...

Wyselekcjonowanie chorych dializowanych o wysokim ryzyku wystąpienia nagłej śmierci sercowej (SCD) stanowi trudny do przecenienia problem kliniczny. Wyodrębnienie pacjentów zagrożonych SCD umożliwia modyfikację czynników ryzyka, intensyfikację leczenia i/lub rewaskularyzację naczyń wieńcowych oraz profilaktyczną implantację kardiowerteradefibrylatora (ICD), co powinno wpłynąć na spadek śmiertelności będącej wynikiem SCD...

Kardiomiopatia przerostowa charakteryzuje się nieproporcjonalnym do obciążenia hemodynamicznego, uwarunkowanym genetycznie, niesymetrycznym przerostem mięśnia sercowego dotyczącym głównie lewej komory, a w szczególności przegrody międzykomorowej. Ponieważ kardiomiopatię przerostową uważa się za najczęstszą chorobę serca uwarunkowaną genetycznie, a także z powodu związanego z nią zwiększonego ryzyka nagłej śmierci sercowej, stanowi ona wciąż przedmiot żywej dyskusji...

Postępowaniem z wyboru w leczeniu osób zagrożonych nagłą śmiercią sercową jest implantacja kardiowertera–defibrylatora serca (ICD, implantable cardioverter-defibrillator). Z powodu zdecydowanego poszerzenia w ostatnich latach wskazań do implantacji, liczba pacjentów z ICD rośnie. Także w Polsce od 1995 roku, kiedy przeprowadzony został pierwszy zabieg wszczepienia ICD z przezżylnym systemem elektrod, liczba wszczepień systematycznie się zwiększa...

Związki należące do III klasy leków przeciwarytmicznych wydłużają czas trwania odstępu QT głównie poprzez zablokowanie opóźnionego, szybkiego, prostującego, odkomórkowego prądu potasowego (IKr), w niewielkim tylko stopniu wpływając na przebieg okresu repolaryzacji. Powyższy kanał jest kodowany przez ludzki gen hERG. Inhibicja kanałów potasowych kodowanych przez hERG poprzez zastosowanie leków przeciwarytmicznych klasy III powoduje wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego komórek mięśnia sercowego, co daje korzystny efekt przeciwarytmiczny...

Określenie nagły zgon sercowy/śmierć sercowa (SCD, sudden cardiac death) dotyczy niespodziewanej śmierci z przyczyn sercowych, którą zwykle poprzedza utrata  przytomności i występuje do godziny od pojawienia się pierwszych objawów u osoby z wcześniej rozpoznaną chorobą serca lub bez znanej patologii układu krążenia. W populacji dziecięcej SCD stanowi około 5% wszystkich zgonów, wyłączając nagłe zgony niemowląt. ...